Alle Oorlogsverhalen

Op school heb je vast al veel over de Tweede Wereldoorlog gehoord. Bijvoorbeeld dat Hitler met zijn Duitse leger in 1940 Nederland bezette. Dat Joodse mensen uit hun huizen werden gehaald en dat het eten op de bon ging. En dat ons land in 1945 weer werd bevrijd. Maar hoe zagen die oorlogsjaren er in jouw stad uit? Hoe beleefden de mensen in jouw straat deze tijd? Waren zij bang, of vonden zij het toch wel spannend? In verschillende wijken in Amsterdam en Den Haag hebben groep 8-leerlingen ouderen geïnterviewd. Veel van hen waren in de oorlog nog een kind. Klik op jouw wijk en lees de oorlogsverhalen uit jouw buurt!

545 resultaten gevonden, gesorteerd op alfabet / meest recent / meest gelezen
Brieven van een jonge pianist
Ik smokkelde vitaminen voor het verzet
'Oorlog in mijn Buurt', 28 januari 2015, leerlingen van de Anne Frank school interviewen Femke Roos over de oorlog, foto: Katrien Mulder
Drie jaar was ik toen ik weer terug in Nederland kwam
Ik zag de ene na de andere jongen uit de goederentrein springen en dacht: 'dat kan ik ook wel!'
Hard werken op het land
We moesten bedelen bij de rijke mensen op de Laan van Meerdervoort om eten.
Verzetsmensen lieten de trein Amsterdam-Haarlem twee keer ontsporen
Dit keer gooiden ze geen bommen, maar voedselpakketten.
“Als jij het lef hebt om binnen te komen dan gooi ik deze bloempotten naar beneden!”
Het verzet had allemaal verstopplekken gemaakt in ons huis
'Oorlog in mijn Buurt' Amsterdam, 29 januari 2015, leerlingen van e ASVO school interviewen  Ilja Veltman over haar vader Harm Veltman, foto: Katrien Mulder
Een vader om trots op te zijn
Ik zag dat de gebrandschilderde ramen achter het altaar in stukken vlogen
Schoenen zonder neus
Amsterdam, 23 januari 2015, Oorlog in mijn buurt, interview van leerlingen van de Anne Frankschool met Lia Akman-Koops,  foto: Katrien Mulder
Op een dag was Liesje er niet meer
Twee vreemden zeiden dat ze mijn ouders waren
Niemand sprak over de onderduikers
'Geef mijn boterhammen maar aan deze meisjes'
Mijn vader kwam met een lijkbleek gezicht mijn kamer binnen en zei: 'Het is oorlog geworden'.
Mijn ouders hadden stiekem een radio die ze in de wasemmer verstopten. Daar legden ze dan mijn poepluiers op
oorlog in mijn buurt, leerlingen van de derde dalton in de pijp interviewen de 92 jarige mevroyw de Haas-Vyth, 12 april 2013, foto: Katrien Mulder
Verliefd en ondergedoken
project 'oorlog in mijn buurt', Ayah en Kim interviewen mevrouw Nieuwenhuis over de oorlog in de pijp, 15 november 2012, foto: Katrien Mulder
Hetty en Annie zijn weggehaald
Voor mij was ze niks veranderd, maar mijn zusje was jonger en die herkende haar niet meer
Kijken naar Duitse auto's op de Nassaukade
Er kwam een hele groep Duitsers om de bus staan die riepen ‘Hunger! Hunger!’
Altijd sterk en verstandig
Die Duitsers stonden daar maar. Wij zijn gewoon doorgelopen.
Opeens schoten de soldaten de vriend van mijn vader dood.
Verderop woonde een man die bij de NSB zat, maar het waren wel hele goede mensen
De Duitsers klommen van balkon naar balkon en gingen de huizen binnen door openstaande ramen of deuren.
Bij terugkomst uit Zwitserland bleek mijn hele familie te zijn vermoord.
Wij konden niet geloven, dat een van onze familieleden bij de Duitsers in dienst was.
Maar ja, hoe brutaler je was in de oorlog, hoe minder kans je had gepakt te worden.
Op het moment dat de stofzuiger ging zuigen, wisten wij dat de soldaten eraan kwamen.
Tijdens de oorlog kreeg je geen cadeaus, zo was het nou eenmaal.
Onze vader had een regencape gemaakt om over onze kleren te dragen, zodat de ster niet op zou vallen
De aardappelen moest hij afstaan aan de Duitsers
Als je je maar hield aan de regels
Stiekem speelden we toch stukken van Mendelssohn en Mahler.
Amsterdam, 13 januari 2015, Oorlog in mijn buurt, interview van leerlingen van de Anne Frankschool met Gerben Hellinga,  foto: Katrien Mulder
Onderduiken op de hei
We zagen hoe dokters uit de ziekenhuisramen zwaaiden met grote witte lakens.
Ons huis kon ieder moment instorten
Afschuwelijke tijden
Mijn vader was postbode, en op een dag werd hij met post en al opgepakt.
Houtjes pikken tussen de tramrails
De Duitse militair gaf zijn dagrantsoen aan eten aan mijn vader, voor mij en mijn zusje.
Het engste was dat je de bommen hoorde gieren als ze uit de lucht kwamen vallen
Ik vraag me nu nog steeds af wie zij was
Onderduikers op zolder
De Duitsers schoten met hun geweren door het huis heen om te kijken of ergens iemand zat.
Ik schrik nog altijd als ik harde knallen hoor.