Alle Oorlogsverhalen

Op school heb je vast al veel over de Tweede Wereldoorlog gehoord. Bijvoorbeeld dat Hitler met zijn Duitse leger in 1940 Nederland bezette. Dat Joodse mensen uit hun huizen werden gehaald en dat het eten op de bon ging. En dat ons land in 1945 weer werd bevrijd. Maar hoe zagen die oorlogsjaren er in jouw stad uit? Hoe beleefden de mensen in jouw straat deze tijd? Waren zij bang, of vonden zij het toch wel spannend? In verschillende wijken in Amsterdam en Den Haag hebben groep 8-leerlingen ouderen geïnterviewd. Veel van hen waren in de oorlog nog een kind. Klik op jouw wijk en lees de oorlogsverhalen uit jouw buurt!

545 resultaten gevonden, gesorteerd op alfabet / meest recent / meest gelezen
Met vriendjes granaatscherven zoeken
Tijdens de oorlog kreeg je geen cadeaus, zo was het nou eenmaal.
Dit keer gooiden ze geen bommen, maar voedselpakketten.
We hadden mijn moeder vier jaar niet gezien
De Duitsers klommen van balkon naar balkon en gingen de huizen binnen door openstaande ramen of deuren.
Hij is nooit meer thuisgekomen. Hij was pas 34 jaar.
'Geef mijn boterhammen maar aan deze meisjes'
Waar nu het Bredero Lyceum en de nieuwe Havo staan, stond toen het clubgebouw van de Jeugdstorm.
Opeens schoten de soldaten de vriend van mijn vader dood.
“Als jij het lef hebt om binnen te komen dan gooi ik deze bloempotten naar beneden!”
Verschrikkingen van het Oostfront
Ik zag de ene na de andere jongen uit de goederentrein springen en dacht: 'dat kan ik ook wel!'
Hard werken op het land
Voor mij was ze niks veranderd, maar mijn zusje was jonger en die herkende haar niet meer
Ik zag dat de gebrandschilderde ramen achter het altaar in stukken vlogen
Het verzet had allemaal verstopplekken gemaakt in ons huis
Brieven van een jonge pianist
Er kwam een hele groep Duitsers om de bus staan die riepen ‘Hunger! Hunger!’
Verzetsmensen lieten de trein Amsterdam-Haarlem twee keer ontsporen
'Oorlog in mijn Buurt' Amsterdam, 29 januari 2015, leerlingen van e ASVO school interviewen  Ilja Veltman over haar vader Harm Veltman, foto: Katrien Mulder
Een vader om trots op te zijn
Die Duitsers stonden daar maar. Wij zijn gewoon doorgelopen.
Niemand sprak over de onderduikers
"Oorlog in Mijn Buurt. Marion Kunstenaar wordt geinterviewd over de oorlog door Olivier, Mijntje en Stan,   leerlingen van de Anne Frank school. 27 oktober 2014, foto: Katrien Mulder"
Mary en Jacky kwamen om in een concentratiekamp
De Duitse militair gaf zijn dagrantsoen aan eten aan mijn vader, voor mij en mijn zusje.
Alleen in een donker bos
Op het moment dat de stofzuiger ging zuigen, wisten wij dat de soldaten eraan kwamen.
Je zag zo’n vliegtuig naar beneden duiken en dan hoorde je ‘tak tak tak!’ de kogels in het water spatten.
Wij konden niet geloven, dat een van onze familieleden bij de Duitsers in dienst was.
Broertje in Westerbork geboren
Hij wilde de vijand in de ogen kijken
Het poeziealbum van Alida
Twee vreemden zeiden dat ze mijn ouders waren
We zagen een volle en gedekte tafel staan, duidelijk plotseling verlaten.
Hij is in ons eigen huis letterlijk onder de grond ondergedoken
oorlog in mijn buurt, leerlingen van de derde dalton in de pijp interviewen de 92 jarige mevroyw de Haas-Vyth, 12 april 2013, foto: Katrien Mulder
Verliefd en ondergedoken
Verderop woonde een man die bij de NSB zat, maar het waren wel hele goede mensen
Altijd sterk en verstandig
Amsterdam, 23 januari 2015, Oorlog in mijn buurt, interview van leerlingen van de Anne Frankschool met Lia Akman-Koops,  foto: Katrien Mulder
Op een dag was Liesje er niet meer
project 'oorlog in mijn buurt', Ayah en Kim interviewen mevrouw Nieuwenhuis over de oorlog in de pijp, 15 november 2012, foto: Katrien Mulder
Hetty en Annie zijn weggehaald
Mijn moeder had vreselijke dingen meegemaakt en we hadden geen huis, geen geld en bijna geen familie meer.
Mijn ouders hadden stiekem een radio die ze in de wasemmer verstopten. Daar legden ze dan mijn poepluiers op
Mijn moeder vermoedde dat de sigarenman niet te vertrouwen was. Hij begon op ons te letten. Toen zijn we vertrokken.
Onze vader had een regencape gemaakt om over onze kleren te dragen, zodat de ster niet op zou vallen
Mijn vader was postbode, en op een dag werd hij met post en al opgepakt.
Ik schrik nog altijd als ik harde knallen hoor.
Mijn zus heeft, zo klein als ze was, mij opgetild en naar binnen gebrach
Ik was heel bang dat ons huis gebombardeerd zou worden
Nederland, Purmerend, project Oorlog in mijn Buurt, scholieren Beau, Jan en Karim intervieuwe Herman Moederzoon over zijn belevenissen tijdens WO2 in de Pijp, foto: Katrien Mulder
Drukkerij Rustenburg
Het was hier elkaar helpen en mondje toe
In een koude storm werd ik achterop de fiets bij mijn vader naar Rozenburg gebracht.