Alle Oorlogsverhalen

Op school heb je vast al veel over de Tweede Wereldoorlog gehoord. Bijvoorbeeld dat Hitler met zijn Duitse leger in 1940 Nederland bezette. Dat Joodse mensen uit hun huizen werden gehaald en dat het eten op de bon ging. En dat ons land in 1945 weer werd bevrijd. Maar hoe zagen die oorlogsjaren er in jouw stad uit? Hoe beleefden de mensen in jouw straat deze tijd? Waren zij bang, of vonden zij het toch wel spannend? In verschillende wijken in Amsterdam en Den Haag hebben groep 8-leerlingen ouderen geïnterviewd. Veel van hen waren in de oorlog nog een kind. Klik op jouw wijk en lees de oorlogsverhalen uit jouw buurt!

533 resultaten gevonden, gesorteerd op alfabet / meest recent / meest gelezen
Hard werken op het land
De Duitsers gooiden het bed en de man op de wagen
Verzetsmensen lieten de trein Amsterdam-Haarlem twee keer ontsporen
'Oorlog in mijn Buurt', 28 januari 2015, leerlingen van de Anne Frank school interviewen Femke Roos over de oorlog, foto: Katrien Mulder
Drie jaar was ik toen ik weer terug in Nederland kwam
“Als jij het lef hebt om binnen te komen dan gooi ik deze bloempotten naar beneden!”
We hadden mijn moeder vier jaar niet gezien
Ik zag dat de gebrandschilderde ramen achter het altaar in stukken vlogen
Het verzet had allemaal verstopplekken gemaakt in ons huis
Ik zag de ene na de andere jongen uit de goederentrein springen en dacht: 'dat kan ik ook wel!'
'Oorlog in mijn Buurt' Amsterdam, 29 januari 2015, leerlingen van e ASVO school interviewen  Ilja Veltman over haar vader Harm Veltman, foto: Katrien Mulder
Een vader om trots op te zijn
Niemand sprak over de onderduikers
We moesten bedelen bij de rijke mensen op de Laan van Meerdervoort om eten.
Schoenen zonder neus
Amsterdam, 23 januari 2015, Oorlog in mijn buurt, interview van leerlingen van de Anne Frankschool met Lia Akman-Koops,  foto: Katrien Mulder
Op een dag was Liesje er niet meer
Twee vreemden zeiden dat ze mijn ouders waren
Kijken naar Duitse auto's op de Nassaukade
Dit keer gooiden ze geen bommen, maar voedselpakketten.
Mijn ouders hadden stiekem een radio die ze in de wasemmer verstopten. Daar legden ze dan mijn poepluiers op
Mijn vader kwam met een lijkbleek gezicht mijn kamer binnen en zei: 'Het is oorlog geworden'.
project 'oorlog in mijn buurt', Ayah en Kim interviewen mevrouw Nieuwenhuis over de oorlog in de pijp, 15 november 2012, foto: Katrien Mulder
Hetty en Annie zijn weggehaald
Verderop woonde een man die bij de NSB zat, maar het waren wel hele goede mensen
Altijd sterk en verstandig
oorlog in mijn buurt, leerlingen van de derde dalton in de pijp interviewen de 92 jarige mevroyw de Haas-Vyth, 12 april 2013, foto: Katrien Mulder
Verliefd en ondergedoken
Er kwam een hele groep Duitsers om de bus staan die riepen ‘Hunger! Hunger!’
'Geef mijn boterhammen maar aan deze meisjes'
Wij konden niet geloven, dat een van onze familieleden bij de Duitsers in dienst was.
Amsterdam, 13 januari 2015, Oorlog in mijn buurt, interview van leerlingen van de Anne Frankschool met Gerben Hellinga,  foto: Katrien Mulder
Onderduiken op de hei
Onze vader had een regencape gemaakt om over onze kleren te dragen, zodat de ster niet op zou vallen
Afschuwelijke tijden
Maar ja, hoe brutaler je was in de oorlog, hoe minder kans je had gepakt te worden.
Die Duitsers stonden daar maar. Wij zijn gewoon doorgelopen.
Als je je maar hield aan de regels
Het engste was dat je de bommen hoorde gieren als ze uit de lucht kwamen vallen
Ons huis kon ieder moment instorten
Voor mij was ze niks veranderd, maar mijn zusje was jonger en die herkende haar niet meer
Opeens schoten de soldaten de vriend van mijn vader dood.
Mijn vader was postbode, en op een dag werd hij met post en al opgepakt.
De Duitsers schoten met hun geweren door het huis heen om te kijken of ergens iemand zat.
De aardappelen moest hij afstaan aan de Duitsers
Ik vraag me nu nog steeds af wie zij was
We zagen hoe dokters uit de ziekenhuisramen zwaaiden met grote witte lakens.
Bij terugkomst uit Zwitserland bleek mijn hele familie te zijn vermoord.
Stiekem speelden we toch stukken van Mendelssohn en Mahler.
Houtjes pikken tussen de tramrails
Onderduikers op zolder
Brieven van het Oostfront
Ik schrik nog altijd als ik harde knallen hoor.
Soms vroor het in de hongerwinter wel 20 graden.
Op het moment dat de stofzuiger ging zuigen, wisten wij dat de soldaten eraan kwamen.
De Duitsers klommen van balkon naar balkon en gingen de huizen binnen door openstaande ramen of deuren.