“Als jij het lef hebt om binnen te komen dan gooi ik deze bloempotten naar beneden!”
Met vriendjes granaatscherven zoeken
Mijn vader en ooms hebben tijdens een razzia in een wijnvat verstopt gezeten.
De schietpartij op de Dam op 7 mei was het engste dat ik heb meegemaakt
Eten halen in de gaarkeuken
‘Zo’n verdriet verdwijnt nooit’
'En toen werd ze zo van de trap geduwd'
'Hij bleef maar rennen... tot hij uiteindelijk hoorde dat de trein verder reed'
'Mijn vader wist al al op vroege leeftijd wat er met Joden stond te gebeuren'
'In de trein bij Berlijn worden de mannen van de vrouwen gescheiden'
Ik wilde haar een gezicht geven zodat ze niet wordt vergeten'
'De liefde kreeg geen kans omdat Meier werd opgepakt'
'Mijn 25-jarige vader vluchtte met zijn broer de stoffenkelder in'
'Een meisje dat samen met haar Joodse vader in de fabriek werkte, werd van hem gescheiden'
De kapper aan wie mijn vader alles vertelde, heeft hem verraden.
Wij pakten elke keer stiekem een handje rauwe erwten om op te eten.
Ik werd hardhandig ondervraagd in de gevangenis, maar bleef volhouden
oorlog in mijn buurt, 4 april 2013, interview met mevrouw buter-croonenberg, foto: Katrien mulder
Oorlog in mijn Buurt zoekt enthousiaste buurtbewoners en studenten
De Duitsers schoten met hun geweren door het huis heen om te kijken of ergens iemand zat.
Een vat olie als ruilmiddel
De zolder werd gebruikt door mensen om te vluchten
We zaten er veilig omdat er een Duitse naam op de deur stond
Na de oorlog hebben we mijn zus er nog lang mee geplaagd
We hebben wel viezigheid uitgehaald, maar eerlijke viezigheid
Mijn vader zei: ‘Hoe kan je dat doen? Nu denkt iedereen dat ik voor de Duitsers ben!’
De aardappelen moest hij afstaan aan de Duitsers
Ondergedoken bij juf Mulder
We moesten altijd lachen om die dikke Duitsers met korte broekjes de sportvelden
Omdat ik bij een elite-onderdeel wilde dienen, heb ik toen voor de Waffen-SS gekozen
Wij mochten meteen onderduiken, terwijl het voor haar ook gevaarlijk was
Je moet alles achterlaten en gaat zomaar weg, maar je had geen keus!
Bij elke boterham denk ik tegenwoordig: wat leven we in een fijn land!
Het fusilleren deed me als klein kind aan cowboyfilms denken
Buigen tot de Jap uit het zicht is
'Oorlog in mijn Buurt' Bennebroek, 4 februari 2015, kinderen van de Anne Frankschool uit Amsterdam interviewen  Annelies Arens-Jacobi over de oorlog, foto: Katrien Mulder
Pas in augustus 1945 konden wij terug naar Amsterdam
Kijken naar Duitse auto's op de Nassaukade
Schoten in de Marnixstraat
Er kwam een hele groep Duitsers om de bus staan die riepen ‘Hunger! Hunger!’
Zuurkoolstampot met suikerbiet
Briefjes verstopt in ontbijtkoek
Als je gepakt werd kreeg je op je donder en moest je je hengel, dat armzalige ding, afstaan.
Onder het matras
'Op de zolder zat een Engelse seiner verstopt'
De schilderijtjes hingen scheef
‘Ik heb de eerste uitgave van het dagboek van Anne Frank meteen gelezen’
De sfeer binnen was bedompt en angstig