Lutmaschool en Karel du Jardinschool: juffrouw van Catella mocht niet meer lesgeven
Op het moment dat de stofzuiger ging zuigen, wisten wij dat de soldaten eraan kwamen.
’s Nachts hoorde je bommenwerpers over de huizen vliegen
Joodse vriendjes waar ik mee speelde, waren op een dag soms gewoon verdwenen
' Oorlog in Mijn Buurt' Amsterdam, 23 januari 2015, leerlingen van de ASVO school interviewen Louise Tuijl over de oorlig, foto: Katrien Mulder
De nonnen waren erg streng
Gebakken tulpenbollen en gekookte suikerbieten maakte mijn moeder.
Lot en noodlot
‘Een snee witbrood was het mooiste gebakje van de wereld’
Onze hond bleek te klein voor de mijnen.
Die eerste boterham...
Het engste was dat je de bommen hoorde gieren als ze uit de lucht kwamen vallen
Toen Ellen haar broer zag bibberen van de kou, barstte ze in tranen uit
Moet je je voorstellen, ik zat achter op de fiets helemaal vanuit Amsterdam over de Afsluitdijk naar Friesland!
Onze vader had een regencape gemaakt om over onze kleren te dragen, zodat de ster niet op zou vallen
Dat was de eerste keer dat ik mijn vader heb zien huilen.
Opeens hadden we geen natuur- en scheikundelokaal meer
De politiecommissaris vroeg of mijn moeder de schoenmaker wilde bespioneren voor bonnen.
Illegaal een koe slachten
Vader Joods, moeder niet-Joods
Wij waren Mischlingen.
'Toen mijn vader terugkwam uit de onderduik, wist ik niet wie die man was'
Ik had mijn ster afgedaan want dat was veel te gevaarlijk.
Dat mijn zus de emmer mocht leeg likken, vond ik zo oneerlijk
Het klappertanden van mijn vader
Die kinderwagen midden op de Dam
Mijn vader was postbode, en op een dag werd hij met post en al opgepakt.
Uitgeput door voedselgebrek
‘Vertel nooit je echte naam!’
Als ik terugdenk aan de oorlog, dan denk ik aan rolschaatsen.
Als de oorlog begint, worden we gebombardeerd en gaan we dood.
'Na een aanzwellend gierend geluid viel door het dak een zware bom'
‘Mijn zusje ging naar Opdam, maar ik moest thuisblijven omdat mijn moeder ons niet allemaal kon missen’
Groot feest in de Ritakerk
'Een van de zusters riep: ‘Ga allemaal onder de bank zitten'
Een roddeltante verraadde mijn moeder
'Geef mijn boterhammen maar aan deze meisjes'
En dan maar wachten op het sein 'veilig'.
Ik had mijn broodje bewaard, maar door al het rondslingerend glas, was dat niet meer te eten.
In een koude storm werd ik achterop de fiets bij mijn vader naar Rozenburg gebracht.
Ik zag de ene na de andere jongen uit de goederentrein springen en dacht: 'dat kan ik ook wel!'
We zaten op onze eigen meubels, maar ze waren niet meer van ons
'Als er overdag luchtalarm was, vluchtten we vaak naar het Florapark'
'Dapi was een onschuldig jochie, wat was er op tegen om met hem te spelen?'
Met hoge koorts in bed
"Oorlog in Mijn Buurt, rivierenbuurt, leerlingen van de catharinaschool interviewen tiny Ijsberg, juni 2014, foto: Katrien Mulder"
Staken in de Lekstraat
Hij is nooit meer thuisgekomen. Hij was pas 34 jaar.
De blauwe lucht boven was vrijheid
Door mijn oudere broer werd ik ook lid van de Jeugdstorm
De boterhammen van 'tante' Jana.
Kinderen in de klas zeiden dat ik ongeluk bracht