Alle Oorlogsverhalen

Op school heb je vast al veel over de Tweede Wereldoorlog gehoord. Bijvoorbeeld dat Hitler met zijn Duitse leger in 1940 Nederland bezette. Dat Joodse mensen uit hun huizen werden gehaald en dat het eten op de bon ging. En dat ons land in 1945 weer werd bevrijd. Maar hoe zagen die oorlogsjaren er in jouw stad uit? Hoe beleefden de mensen in jouw straat deze tijd? Waren zij bang, of vonden zij het toch wel spannend? In verschillende wijken in Amsterdam en Den Haag hebben groep 8-leerlingen ouderen geïnterviewd. Veel van hen waren in de oorlog nog een kind. Klik op jouw wijk en lees de oorlogsverhalen uit jouw buurt!

430 resultaten gevonden, gesorteerd op alfabet / meest recent / meest gelezen
'Op de zolder zat een Engelse seiner verstopt'
Lutmaschool en Karel du Jardinschool: juffrouw van Catella mocht niet meer lesgeven
Op het moment dat de stofzuiger ging zuigen, wisten wij dat de soldaten eraan kwamen.
’s Nachts hoorde je bommenwerpers over de huizen vliegen
' Oorlog in Mijn Buurt' Amsterdam, 23 januari 2015, leerlingen van de ASVO school interviewen Louise Tuijl over de oorlig, foto: Katrien Mulder
De nonnen waren erg streng
Gebakken tulpenbollen en gekookte suikerbieten maakte mijn moeder.
Lot en noodlot
‘Een snee witbrood was het mooiste gebakje van de wereld’
Onze hond bleek te klein voor de mijnen.
Die eerste boterham...
Het engste was dat je de bommen hoorde gieren als ze uit de lucht kwamen vallen
Moet je je voorstellen, ik zat achter op de fiets helemaal vanuit Amsterdam over de Afsluitdijk naar Friesland!
Onze vader had een regencape gemaakt om over onze kleren te dragen, zodat de ster niet op zou vallen
Dat was de eerste keer dat ik mijn vader heb zien huilen.
Vader Joods, moeder niet-Joods
Ik had mijn ster afgedaan want dat was veel te gevaarlijk.
Het klappertanden van mijn vader
Die kinderwagen midden op de Dam
Mijn vader was postbode, en op een dag werd hij met post en al opgepakt.
Uitgeput door voedselgebrek
Als ik terugdenk aan de oorlog, dan denk ik aan rolschaatsen.
Als de oorlog begint, worden we gebombardeerd en gaan we dood.
Groot feest in de Ritakerk
‘Mijn zusje ging naar Opdam, maar ik moest thuisblijven omdat mijn moeder ons niet allemaal kon missen’
Een roddeltante verraadde mijn moeder
'Geef mijn boterhammen maar aan deze meisjes'
En dan maar wachten op het sein 'veilig'.
Ik had mijn broodje bewaard, maar door al het rondslingerend glas, was dat niet meer te eten.
In een koude storm werd ik achterop de fiets bij mijn vader naar Rozenburg gebracht.
Ik zag de ene na de andere jongen uit de goederentrein springen en dacht: 'dat kan ik ook wel!'
'Als er overdag luchtalarm was, vluchtten we vaak naar het Florapark'
'Dapi was een onschuldig jochie, wat was er op tegen om met hem te spelen?'
Met hoge koorts in bed
"Oorlog in Mijn Buurt, rivierenbuurt, leerlingen van de catharinaschool interviewen tiny Ijsberg, juni 2014, foto: Katrien Mulder"
Staken in de Lekstraat
Hij is nooit meer thuisgekomen. Hij was pas 34 jaar.
De blauwe lucht boven was vrijheid
Door mijn oudere broer werd ik ook lid van de Jeugdstorm
Een poppenhuis ruilen voor graan
De Jodenjager groette mij, het volgende moment werd hij neergeschoten.
Het laatste versje
Terug in de tijd
Kikkersprongen maken, uren achter elkaar
Mijn vader gaf de fotozaak terug aan de weduwe. De winkel bestaat nog steeds.
Na de oorlog pakten ze mijn zuster
Houtjes pikken tussen de tramrails
Met z'n allen rond de kachel
Omdat ik heel mager was moest ik toen ik 14 jaar was naar een gezin in Groningen
Ik werd snel volwassen
Doodse stilte