Oorlogs­verhalen Amsterdam
477 resultaten gevonden, gesorteerd op alfabet / meest recent / meest gelezen
Dat ze werd meegenomen terwijl ze niets had gedaan…
Soms denk ik, heb ik het wel echt beleefd? Maar zoiets verzin je niet!
’s Nachts hoorde je keihard tiktiktiktik, de volgende dag gingen we verzamelen
Die soldaten moesten alleen maar lachen om dat kleine meisje
De oorlog had niet langer moeten duren
Op een dag zei mijn moeder: de familie van Inge is weg
Mijn vader kwam elke dag kapot van de honger en kou thuis
Mijn ouders dachten dat ze veilig waren, dat heeft ze het leven gekost
Mijn vader stuurde vanuit Friesland pakketjes met eten naar de buren in Amsterdam en dat kwam nog aan ook!
Nu schatjes, hartelijk gegroet en duizend maal gekust van jullie liefhebbende vader
Het luchtalarm is voor een kind van zeven heel eng
Naarmate je ouder wordt, ga je als kind meer ellende zien
Op de dag dat de oorlog begon, had ik nota bene een proefwerk Duits!
‘We wisten niet wat we met kauwgom moesten doen’
'Ik keek op naar mijn vader en zag dat hij huilde'
'Tijdens de Dodenherdenking gaan de rillingen nog door mij heen'
‘Ik heb de eerste uitgave van het dagboek van Anne Frank meteen gelezen’
‘Anneliesje komt niet meer terug’
'Wel vier, vijf keer per dag ging het luchtalarm af'
'En toen werd ze zo van de trap geduwd'
‘Mijn vader smokkelde wapens voor het verzet’
‘Zo’n verdriet verdwijnt nooit’
'We hadden mijn broer verkleed als meisje, met een hoofddoekje op'
Toen Ellen haar broer zag bibberen van de kou, barstte ze in tranen uit
Ik vroeg vaak: “Waar is papa?”
Als mensen mij vragen of iets in de familie zit, dan weet ik dat niet
De houten schutting van de school verdween in de kachel
We hebben wel viezigheid uitgehaald, maar eerlijke viezigheid
Er is gelukkig nooit aangebeld
Drie onderduikers onder het hoedenatelier
Ik kan nog geen boterham weggooien!
Die soldaten lachten alleen, maar als kind voelden wij ons helden
Mijn broer kwam mager terug uit het kamp
Ik weet nog dat ik na de oorlog mijn eerste banaan at
Jullie kinderen zijn strijders van de vrede
Ik heb zelf gelukkig niets ergs meegemaakt
Ik blijf maar dromen over de oorlog
Schilderijen, familiefoto’s en borduurwerk
Toen we wakker werden van de honger hebben we die surrogaatpudding maar wel opgegeten
Het fusilleren deed me als klein kind aan cowboyfilms denken
Dat mijn zus de emmer mocht leeg likken, vond ik zo oneerlijk
We zaten er veilig omdat er een Duitse naam op de deur stond
Voor een kind was het meer een avontuur dan echt oorlog
‘Ren naar huis, ik heb ook kinderen!’ zei de Duitser tegen mijn moeder
Door onderduikgezin op straat gezet
Vanaf haar onderduikadres hield mijn moeder mij goed in de gaten
Door de hemel gezonden met kaarsen
Een Nederlandse vlag op de gefusilleerden
Ik wilde niet geloven dat dit mijn moeder was, ze was zo veranderd
Na jaren Joods vriendinnetje weer gevonden
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 volgende