Oorlogs­verhalen Amsterdam
434 resultaten gevonden, gesorteerd op alfabet / meest recent / meest gelezen
Het geschreeuw hoorde je tot het einde van de staat, het was verschrikkelijk en ik zal dat nooit vergeten
Niemand sprak over de onderduikers
Ik deed hem aan zijn dochtertje denken
'Oorlog in mijn Buurt', leerlingen van de Anne Frankschool interviewen  Dick Neijssel, 5 februari 2015, foto: Katrien Mulder
Vader was verzetsheld
Iedereen had codenamen zodat mensen elkaar niet konden verraden als ze opgepakt waren
‘Mijn vader werd aan zijn stropdas meegesleurd naar buiten’
Voorlezen bij kaarslicht
Ik zag dat de gebrandschilderde ramen achter het altaar in stukken vlogen
'Dat is nou oorlog… dat mensen elkaar verraden'
Tijdens de mooiste jaren van mijn leven mochten we 's avonds niet op straat
We liepen altijd op klompen en hadden lange zwarte kousen met een rode naad van de sociale dienst.
'Met alleen een rugzak vertrokken we naar Westerbork'
We zagen een neergestort vliegtuig, in het Volewijkspark (nu Noorderpark), het stond nog in brand
Nu heeft mijn vader eindelijk een eigen stoel
We likten alles af om maar wat binnen te krijgen
Verraden door zijn eigen vrouw, mijn moeder
Over verzetswerk bleef je stil, ook na de oorlog
Een Eskimo kus als enige herinnering
Een koffertje met dubbele bodem
‘We hebben hem!’
"Ik ben degene die in het verzet gaat!"
Hij wilde de vijand in de ogen kijken
'Ik heb mijn vader heel lang niet gezien'
Gewone Duitse jongens
Alle grote kranen hebben ze opgeblazen, alle machines gestolen en meegenomen naar Duitsland
Trombone spelen in Auschwitz
Uit huis gezet door onderduikgezin
'Oorlog in mijn Buurt', 28 januari 2015, leerlingen van de Anne Frank school interviewen Femke Roos over de oorlog, foto: Katrien Mulder
Drie jaar was ik toen ik weer terug in Nederland kwam
Ik wilde niet geloven dat dit mijn moeder was, ze was zo veranderd
Je kan een kind uit de oorlog halen, maar die oorlog haal je er nooit meer uit
Jezelf wassen tussen de koeien
Mendes Coutinho en de schuilsynagoge
'Oorlog in mijn Buurt' Amsterdam, 29 januari 2015, leerlingen van e ASVO school interviewen  Ilja Veltman over haar vader Harm Veltman, foto: Katrien Mulder
Een vader om trots op te zijn
Een Duitse soldaat was erg goed voor ons
'Omdat ik vriendelijk en beleefd was tegen de boeren, kreeg ik altijd wel wat te eten mee'
'Vriendelijkheid is het wapen in het leven'
Wie de meeste scherven had…
Pulsen
Mijn buurvrouw nam mij apart en zei: ‘Zullen wij samen een geheimpje hebben?’
Mijn ouders hadden stiekem een radio die ze in de wasemmer verstopten. Daar legden ze dan mijn poepluiers op
Meester Moreu was een NSB'er
Afschuwelijke tijden
Verschrikkingen van het Oostfront
Mijn moeder zei dat ik maar goed moest zwaaien naar Klaartje
Verdwijnen onder de huizen
Verborgen onder de neus van de Duitsers
Slapen op een boot, verstopt tussen het riet
ſ 7,50 voor elke Jood die je aanbracht
Toen we trouwden, hadden we een stoet van drie koetsjes; de schillenboer met zijn hoge hoed reed die van ons.