Oorlogs­verhalen Amsterdam
523 resultaten gevonden, gesorteerd op alfabet / meest recent / meest gelezen
De tekorten van toen, halen we nu in.
Meubels verkopen in de oorlog
'... en ik was verliefd natuurlijk'
Vader maakte ruzie met Duitse soldaat
Voor vier personen kreeg je vier schepen soep en een half broodje in de week
Soep uit de gaarkeuken
Bij de school stonden mannen om jongens op te pakken
Hij wilde ijs van Koco
Vechtvliegeren vanuit het kamp
We likten alles af om maar wat binnen te krijgen
Buigen tot de Jap uit het zicht is
Nu heeft mijn vader eindelijk een eigen stoel
Mijn ouders hebben nooit geklaagd
Ik ben gewond geraakt bij de schietpartij op de Dam op 7 mei 1945
Zijn revolver lag op tafel
'Een meisje dat samen met haar Joodse vader in de fabriek werkte, werd van hem gescheiden'
We gingen vaak vroeg naar bed vanwege de kou
Afweergeschut in het weiland
Wij keken uit op de landerijen van Dirk van den Broek
Je kan een kind uit de oorlog halen, maar die oorlog haal je er nooit meer uit
Er zullen vast momenten in de oorlog zijn geweest dat ik heb gelachen maar die kan ik me niet meer herinneren
Aardappels van een verliefd meisje
Ik herkende mijn vader niet
“Jij gaat niet terug naar Berlijn.”
Les bij de hoofdonderwijzer thuis
De sfeer binnen was bedompt en angstig
Mijn vader verdomde het zijn radio en slagersweegschaal aan de Duitsers te geven!
Met de dynamo op de fiets konden we ervoor zorgen dat we licht hadden
Verstoppertje spelen in de schuilkelders
De enige keer in mijn leven dat ik huilde
Een Eskimo kus als enige herinnering
Kijken door het hek, dat was vrijheid
Met een ossenstaart onder de kleren
Een koffertje met dubbele bodem
Het laatste versje
Oorlog in mijn buurt, kinderen (youssef en hicham) interviewen de heer en mevrouw Dekker (broer en zus) over hun jeugd tijdens de oorlog. 25 november 2012, foto: Katrien Mulder
Iedereen kende elkaar
‘Ik werd opgenomen in een gezin met elf kinderen’
Mijn ouders dachten dat ze veilig waren, dat heeft ze het leven gekost
We zagen een neergestort vliegtuig, in het Volewijkspark (nu Noorderpark), het stond nog in brand
'Met alleen een rugzak vertrokken we naar Westerbork'
"Mijn moeder werd weggehaald en ik bleef alleen achter met mijn baby-broertje."
In Frankendael stonden kanonnen waarmee ze probeerden Duitse vliegtuigen uit de lucht te schieten.
Ik zag mijn ouders huilen
Onder het matras
Het klappertanden van mijn vader
Omdat ik heel mager was moest ik toen ik 14 jaar was naar een gezin in Groningen
Doodse stilte
Toen bleek wel dat ik genoeg te eten had, want de dokter zei dat ik daar te dik voor was