Oorlogs­verhalen Amsterdam
382 resultaten gevonden, gesorteerd op alfabet / meest recent / meest gelezen
Met de dynamo op de fiets konden we ervoor zorgen dat we licht hadden
Ouders weggehaald
"Oorlog in Mijn Buurt, rivierenbuurt, juni 2014, leerlingen van de catharinaschool interviewen Ardi Lodder over de oorlog, foto: Katrien Mulder"
Ik moest doen alsof ik doof was
'Oorlog in mijn Buurt' Baarn, 27 januari 2015, kinderen van de Anne Frankschool uit Amsterdam interviewen  Edith Bernards over de oorlog, foto: Katrien Mulder
Mijn moeder bleef in leven omdat ze met een niet-Joodse man was getrouwd
Mijn ouders hebben nooit geklaagd
Ik schreef bij een theelichtje in mijn dagboek
Amsterdam, 13 januari 2015, Oorlog in mijn buurt, interview van leerlingen van de Anne Frankschool met Gerben Hellinga,  foto: Katrien Mulder
Onderduiken op de hei
Worsten stelen van de Duitsers
Opgepakt terwijl ik op zoek was naar eten
Sint Joannesschool: zingen met zuster Ignasia
Ik zag mijn ouders huilen
Papieren verstopt in het meel
Nederland, Purmerend, project Oorlog in mijn Buurt, scholieren Beau, Jan en Karim intervieuwe Herman Moederzoon over zijn belevenissen tijdens WO2 in de Pijp, foto: Katrien Mulder
Drukkerij Rustenburg
project 'oorlog in mijn buurt', Ayah en Kim interviewen mevrouw Nieuwenhuis over de oorlog in de pijp, 15 november 2012, foto: Katrien Mulder
Hetty en Annie zijn weggehaald
'Oorlog in mijn Buurt' 22 januari 2015, Leerlingen van de Asvo-school interviewen Joost van Santen over de oorlog. foto: Katrien Mulder
Vriend van zus redde het hele gezin
In Frankendael stonden kanonnen waarmee ze probeerden Duitse vliegtuigen uit de lucht te schieten.
Twee vreemden zeiden dat ze mijn ouders waren
Kind in de onderduik
Oorlog in Mijn Buurt, 10 februari 2015, leerlingen van de Anne Frankschool interviewen Bert Rietveld, voormalig directeur van hotel Polen, over de oorlog. Foto: Katrien Mulder
Kamer bij een Duitse hospita
We zagen de Duitse vliegtuigen overkomen en we zagen heel veel rook boven Amsterdam Noord
Het was aardedonker
Elke dag kwamen er vijf kinderen bij ons eten, die thuis niets meer hadden
Hard werken op het land
Afweergeschut in het weiland
Met de stencils in onze schooltasjes
Les bij de hoofdonderwijzer thuis
Ik moest pionieren: palen slaan en prikkeldraad maken om de vijand tegen te houden.
Ik moest mij melden in Duitsland. Maar ik ging niet
De hond at gewoon mee
Ik meldde mij in augustus 1941 voor het Vrijwilligerslegioen
De enige keer in mijn leven dat ik huilde
Maar ja, hoe brutaler je was in de oorlog, hoe minder kans je had gepakt te worden.
De poes van de buren was ineens weg
'Soms was ze drie dagen onderweg, helemaal te voet van Amsterdam-Noord naar Alkmaar'
Voor mij was ze niks veranderd, maar mijn zusje was jonger en die herkende haar niet meer
We hadden mijn moeder vier jaar niet gezien
Elke dag over de pontenbrug
Vergeten doe ik het nooit
‘Het is oorlog’, zei mijn moeder, maar ik wist niet wat dat betekende'
Ons huis stond er nog, maar vanaf nummer 27 waren de huizen weggevaagd
Opeens vielen bommen in onze straat.
Project 'oorlog in mijn buurt' Ajah en Hajar interviewen de heer Oosterhuis over de oorlog. 16 november 2012, foto: Katrien Mulder
Onze buurman is een Jodenjager
Trouwen in de oorlog
Kijken door het hek, dat was vrijheid
‘Ik werd opgenomen in een gezin met elf kinderen’
Mijn moeder gaf mij altijd mee dat niet alle Duitsers slecht zijn
De geur van vlees
'Weet je wie er ook bij het verzet zat... mijn vader'
Vechtvliegeren vanuit het kamp
'... en ik was verliefd natuurlijk'