Oorlogs­verhalen Amsterdam
525 resultaten gevonden, gesorteerd op alfabet / meest recent / meest gelezen
Omdat mijn moeder een Duitse was, is ze na de oorlog verschrikkelijk uitgescholden
In Amsterdam zag je geen enkele kat meer
Hoe groter de scherven hoe beter want het waren goede ruilobjecten
Met de dynamo op de fiets konden we ervoor zorgen dat we licht hadden
Ouders weggehaald
"Oorlog in Mijn Buurt, rivierenbuurt, juni 2014, leerlingen van de catharinaschool interviewen Ardi Lodder over de oorlog, foto: Katrien Mulder"
Ik moest doen alsof ik doof was
'De duikplank van het Amstelparkbad eindigde bij ons in de kachel.'
Door onderduikgezin op straat gezet
'Oorlog in mijn Buurt' Baarn, 27 januari 2015, kinderen van de Anne Frankschool uit Amsterdam interviewen  Edith Bernards over de oorlog, foto: Katrien Mulder
Mijn moeder bleef in leven omdat ze met een niet-Joodse man was getrouwd
Mijn ouders hebben nooit geklaagd
Ik schreef bij een theelichtje in mijn dagboek
Amsterdam, 13 januari 2015, Oorlog in mijn buurt, interview van leerlingen van de Anne Frankschool met Gerben Hellinga,  foto: Katrien Mulder
Onderduiken op de hei
De hele nacht hebben we gegraven tot we een diep gat hadden voor de doos met mijn moeder erin
Worsten stelen van de Duitsers
Feest toen mijn vader terugkwam uit Vught
Wij organiseerden van alles wat de Duitsers verboden hadden
Opgepakt terwijl ik op zoek was naar eten
Sint Joannesschool: zingen met zuster Ignasia
Ik zag mijn ouders huilen
Papieren verstopt in het meel
Nederland, Purmerend, project Oorlog in mijn Buurt, scholieren Beau, Jan en Karim intervieuwe Herman Moederzoon over zijn belevenissen tijdens WO2 in de Pijp, foto: Katrien Mulder
Drukkerij Rustenburg
project 'oorlog in mijn buurt', Ayah en Kim interviewen mevrouw Nieuwenhuis over de oorlog in de pijp, 15 november 2012, foto: Katrien Mulder
Hetty en Annie zijn weggehaald
Tijdens de Hongerwinter schreef ik recepten uit de Libelle over
'Oorlog in mijn Buurt' 22 januari 2015, Leerlingen van de Asvo-school interviewen Joost van Santen over de oorlog. foto: Katrien Mulder
Vriend van zus redde het hele gezin
In Frankendael stonden kanonnen waarmee ze probeerden Duitse vliegtuigen uit de lucht te schieten.
Door de hemel gezonden met kaarsen
Mijn vader werd gefusilleerd, het stond in de krant.
Twee vreemden zeiden dat ze mijn ouders waren
Vanaf haar onderduikadres hield mijn moeder mij goed in de gaten
Kind in de onderduik
Oorlog in Mijn Buurt, 10 februari 2015, leerlingen van de Anne Frankschool interviewen Bert Rietveld, voormalig directeur van hotel Polen, over de oorlog. Foto: Katrien Mulder
Kamer bij een Duitse hospita
We zagen de Duitse vliegtuigen overkomen en we zagen heel veel rook boven Amsterdam Noord
Het was aardedonker
Elke dag kwamen er vijf kinderen bij ons eten, die thuis niets meer hadden
Hard werken op het land
Afweergeschut in het weiland
Met de stencils in onze schooltasjes
Les bij de hoofdonderwijzer thuis
Ik moest pionieren: palen slaan en prikkeldraad maken om de vijand tegen te houden.
Ik moest mij melden in Duitsland. Maar ik ging niet
De hond at gewoon mee
Ik meldde mij in augustus 1941 voor het Vrijwilligerslegioen
De enige keer in mijn leven dat ik huilde
Maar ja, hoe brutaler je was in de oorlog, hoe minder kans je had gepakt te worden.
De poes van de buren was ineens weg
'Soms was ze drie dagen onderweg, helemaal te voet van Amsterdam-Noord naar Alkmaar'
'Joodse kinderen uit de klas verdwenen van de een op de andere dag'
'Joodse vriendinnetjes met wie mijn moeder altijd speelde, waren plotseling verdwenen'
Voor mij was ze niks veranderd, maar mijn zusje was jonger en die herkende haar niet meer
We hadden mijn moeder vier jaar niet gezien