Er vielen bommen achter me en werd ik door de luchtdruk in de tuin van de buren geblazen.
Toen we uit de schuilkelder kropen was het één grote chaos met rook en vuur.
Die Duitse soldaat vond ook niet fijn wat er allemaal gebeurde
Het was wel spannend, maar ook verschrikkelijk
We moesten bedelen bij de rijke mensen op de Laan van Meerdervoort om eten.
Op een dag kwamen er soldaten, de angst van mijn moeder zal ik nooit vergeten
In de oorlog had ik een engeltje op mijn schouder
Aardappels van een verliefd meisje
Tijdens de oorlog kreeg je geen cadeaus, zo was het nou eenmaal.
'Papa! Kom maar beneden hoor, ze zijn er niet meer!' Maar één van de landverraders stond nog in de gang.
's Nachts dan hoorde je de bommenwerpers, humhumhumhum...
We vroegen ook om ‘cigarettes for daddy’. Maar die rookten we stiekem zelf op.
Mijn vader en ooms hebben tijdens een razzia in een wijnvat verstopt gezeten.
De kapper aan wie mijn vader alles vertelde, heeft hem verraden.
De schilderijtjes hingen scheef
Die eerste boterham...
Opeens hadden we geen natuur- en scheikundelokaal meer
'Geef mijn boterhammen maar aan deze meisjes'
Voorlezen bij kaarslicht
Je zag zo’n vliegtuig naar beneden duiken en dan hoorde je ‘tak tak tak!’ de kogels in het water spatten.
Met 21 kinderen werden we in een open vrachtwagen met een zeil erover daarheen gebracht.
Pulsen
Mijn moeder had vreselijke dingen meegemaakt en we hadden geen huis, geen geld en bijna geen familie meer.
Bij terugkomst uit Zwitserland bleek mijn hele familie te zijn vermoord.
Opeens schoten de soldaten de vriend van mijn vader dood.
Mijn moeder, mijn broertje en ik bleken de enige familieleden te zijn die de oorlog hadden overleefd.
De poes van de buren was ineens weg
Mijn moeder vermoedde dat de sigarenman niet te vertrouwen was. Hij begon op ons te letten. Toen zijn we vertrokken.
Mijn moeder verstopte het eten in de badkamer, want mijn vader had hongeroedeem en at alles op.
Vijfenzestig leden van mijn familie zijn in Sobibor vermoord.
Zwemmen in de kraters
We stonden op de uitkijk naar bommenwerpers, zodat we snel weg konden rennen met onze waardevolste bezittingen in de hand
We zagen de vlammen van het bombardement boven de spoorweg uitkomen.
De piano hing in de bomen
'We werden wel creatief van de honger'