Er vielen bommen achter me en werd ik door de luchtdruk in de tuin van de buren geblazen.
Toen we uit de schuilkelder kropen was het één grote chaos met rook en vuur.
Je enige kind afstaan, zonder dat je weet of je het ooit nog terug ziet…dat hebben mijn ouders gedaan!
Pas na de oorlog hoorde ik dat ze vermoord waren.
Project 'Oorlog in mijn buurt' Miriam, Angie en Zoe bij  Mirjam Ohringer, 14 november 2012, foto: Katrien Mulder
Met vader in het verzet
De stamboom redde vaders leven
Ruilen tegen Duitse gevangenen
We moesten bedelen bij de rijke mensen op de Laan van Meerdervoort om eten.
Tijdens de oorlog kreeg je geen cadeaus, zo was het nou eenmaal.
De ster was van haar jas gewaaid
'Papa! Kom maar beneden hoor, ze zijn er niet meer!' Maar één van de landverraders stond nog in de gang.
Controleren of de bedden warm waren
Omvallen of doorwandelen...
Ongelooflijk dat we het allemaal hebben overleefd!
's Nachts dan hoorde je de bommenwerpers, humhumhumhum...
Het poeziealbum van Alida
We vroegen ook om ‘cigarettes for daddy’. Maar die rookten we stiekem zelf op.
Mijn vader en ooms hebben tijdens een razzia in een wijnvat verstopt gezeten.
De kapper aan wie mijn vader alles vertelde, heeft hem verraden.
Je moet alles achterlaten en gaat zomaar weg, maar je had geen keus!
Moet je je voorstellen, ik zat achter op de fiets helemaal vanuit Amsterdam over de Afsluitdijk naar Friesland!
Mijn vader was postbode, en op een dag werd hij met post en al opgepakt.
'Geef mijn boterhammen maar aan deze meisjes'
De blauwe lucht boven was vrijheid
Houtjes pikken tussen de tramrails
Je zag zo’n vliegtuig naar beneden duiken en dan hoorde je ‘tak tak tak!’ de kogels in het water spatten.
Met 21 kinderen werden we in een open vrachtwagen met een zeil erover daarheen gebracht.
Ineens stonden er Nederlandse soldaten in onze tuin, met getrokken geweren.
Jezelf wassen tussen de koeien
Mendes Coutinho en de schuilsynagoge
Mijn moeder had vreselijke dingen meegemaakt en we hadden geen huis, geen geld en bijna geen familie meer.
Bij terugkomst uit Zwitserland bleek mijn hele familie te zijn vermoord.
Vergeet mij niet
Iedereen ging ergens anders heen
Mijn ouders hebben nooit geklaagd
Opeens schoten de soldaten de vriend van mijn vader dood.
Mijn moeder, mijn broertje en ik bleken de enige familieleden te zijn die de oorlog hadden overleefd.
In Frankendael stonden kanonnen waarmee ze probeerden Duitse vliegtuigen uit de lucht te schieten.
We zagen hoe dokters uit de ziekenhuisramen zwaaiden met grote witte lakens.
Kind in de onderduik
Maar ja, hoe brutaler je was in de oorlog, hoe minder kans je had gepakt te worden.
Project 'oorlog in mijn buurt' Ajah en Hajar interviewen de heer Oosterhuis over de oorlog. 16 november 2012, foto: Katrien Mulder
Onze buurman is een Jodenjager
Mijn moeder vermoedde dat de sigarenman niet te vertrouwen was. Hij begon op ons te letten. Toen zijn we vertrokken.
Mijn moeder verstopte het eten in de badkamer, want mijn vader had hongeroedeem en at alles op.
Iemand kwam ons vertellen dat mijn vader was doodgeschoten, maar een week later kwam hij ineens thuis.
We moesten blijven kijken
Oorlog in mijn buurt, kinderen van de derde dalton op bezoek in het joods historisch museum, 5 april 2013, foto: Katrien Mulder
Hennie overleefde Auschwitz
Vijfenzestig leden van mijn familie zijn in Sobibor vermoord.
We stonden op de uitkijk naar bommenwerpers, zodat we snel weg konden rennen met onze waardevolste bezittingen in de hand
We zagen de vlammen van het bombardement boven de spoorweg uitkomen.