Er vielen bommen achter me en werd ik door de luchtdruk in de tuin van de buren geblazen.
Toen we uit de schuilkelder kropen was het één grote chaos met rook en vuur.
Je enige kind afstaan, zonder dat je weet of je het ooit nog terug ziet…dat hebben mijn ouders gedaan!
Als mensen mij vragen of iets in de familie zit, dan weet ik dat niet
Op een platte schuit ging ik naar Coevorden, helemaal alleen en ik mocht niets meenemen
Project 'Oorlog in mijn buurt' Miriam, Angie en Zoe bij  Mirjam Ohringer, 14 november 2012, foto: Katrien Mulder
Met vader in het verzet
Ik werd uit liefde afgestaan
Brieven van een jonge pianist
Onthouden hoe leuk het was vóór de oorlog...
Mijn moeder en ik kwamen afzonderlijk van elkaar in een éénpersoonscel terecht.
“Jij gaat niet terug naar Berlijn.”
Als je boos bent, ben je niet bang
'Papa! Kom maar beneden hoor, ze zijn er niet meer!' Maar één van de landverraders stond nog in de gang.
Controleren of de bedden warm waren
Omvallen of doorwandelen...
We vroegen ook om ‘cigarettes for daddy’. Maar die rookten we stiekem zelf op.
Bij de school stonden mannen om jongens op te pakken
De kapper aan wie mijn vader alles vertelde, heeft hem verraden.
Ik werd hardhandig ondervraagd in de gevangenis, maar bleef volhouden
Na de oorlog hebben we mijn zus er nog lang mee geplaagd
We zaten er veilig omdat er een Duitse naam op de deur stond
Wij mochten meteen onderduiken, terwijl het voor haar ook gevaarlijk was
Je moet alles achterlaten en gaat zomaar weg, maar je had geen keus!
Er kwam een hele groep Duitsers om de bus staan die riepen ‘Hunger! Hunger!’
Joodse vriendjes waar ik mee speelde, waren op een dag soms gewoon verdwenen
Moet je je voorstellen, ik zat achter op de fiets helemaal vanuit Amsterdam over de Afsluitdijk naar Friesland!
Het klappertanden van mijn vader
'Geef mijn boterhammen maar aan deze meisjes'
Het geschreeuw hoorde je tot het einde van de staat, het was verschrikkelijk en ik zal dat nooit vergeten
Niemand sprak over de onderduikers
Iedereen had codenamen zodat mensen elkaar niet konden verraden als ze opgepakt waren
Je zag zo’n vliegtuig naar beneden duiken en dan hoorde je ‘tak tak tak!’ de kogels in het water spatten.
Ineens stonden er Nederlandse soldaten in onze tuin, met getrokken geweren.
Verdwijnen onder de huizen
Verborgen onder de neus van de Duitsers
Slapen op een boot, verstopt tussen het riet
ſ 7,50 voor elke Jood die je aanbracht
Onderduikers op zolder
Mijn vader kwam met een lijkbleek gezicht mijn kamer binnen en zei: 'Het is oorlog geworden'.
Bij terugkomst uit Zwitserland bleek mijn hele familie te zijn vermoord.
Wie de grootste scherf vond...
Iedereen ging ergens anders heen
Door onderduikgezin op straat gezet
Opeens schoten de soldaten de vriend van mijn vader dood.
Mijn moeder, mijn broertje en ik bleken de enige familieleden te zijn die de oorlog hadden overleefd.
Vanaf haar onderduikadres hield mijn moeder mij goed in de gaten
We zagen hoe dokters uit de ziekenhuisramen zwaaiden met grote witte lakens.
Kind in de onderduik
De enige keer in mijn leven dat ik huilde